Thirty-One of the Classics

Czym jest „Thirty-One of the Classics”?

Pod tym tytułem kryje się młodzieńcze przedsięwzięcie literackie Stephena Kinga. Justin Brooks w bibliografii Stephen King: A Primary Bibliography (wydanie poprawione, 2013, pozycja B1) opisuje zbiór własnych skrótów 31 klasycznych powieści. Wymienia dwa pierwowzory: Kidnapped Roberta Louisa Stevensona i The Adventures of Tom Sawyer Marka Twaina. To zasadnicza różnica wobec pojedynczej, oryginalnej historii z własnymi bohaterami. Opis bibliograficzny Brooksa.

Nie dysponujemy pełnym spisem zawartości ani tekstem pozwalającym porównać te opracowania z pierwowzorami. Nie można zatem ustalić, które sceny King zachował, jak daleko skracał utwory i czy dodawał własne komentarze. Sam tytuł nie daje podstaw do odtworzenia pozostałych 29 pozycji.

Reklama w „Dave’s Rag” z 1959 roku

Brooks wskazuje reklamę w letnim numerze specjalnym „Dave’s Rag” z 1959 roku. Była to lokalna gazetka prowadzona przez Stephena i jego starszego brata Davida. Bibliograf opisuje „Thirty-One of the Classics” jako broszurę pisaną na maszynie i powielaną na mimeografie; miejsce Durham w stanie Maine oraz porę roku podaje w nawiasach kwadratowych. Nie podaje liczby stron i zaznacza, że nie są znane zachowane egzemplarze.

Serwis INSOMNIA przyjmuje ostrożniejsze stanowisko: odnotowuje zapowiedź w gazetce, ale wskazuje brak potwierdzenia publikacji. Dlatego rok 1959 oznacza tutaj przede wszystkim datę udokumentowanej reklamy. Nie przedstawiamy go jako bezspornie ustalonej daty sprzedaży gotowej książeczki. Nota bibliograficzna INSOMNII.

Dlaczego określenie „minipowieść” jest mylące?

W tabeli anglojęzycznej Wikipedii tytuł figuruje jako novella, z oznaczeniami samodzielnego wydania i braku późniejszego włączenia do zbioru. Taką klasyfikację powtarzała wcześniejsza wersja naszej karty. Szczegółowy opis Brooksa wskazuje jednak inną zawartość: wiele skrótów cudzych powieści. W tej karcie używamy więc określenia „młodzieńcze opracowania klasyki”. Porównaj zapis w bibliografii Wikipedii.

Zachowujemy dotychczasowy adres strony, aby istniejące odsyłacze nadal działały. Obecność w dziale krótkich utworów nie oznacza, że znamy tekst jednej minipowieści pod tym tytułem.

King przed zawodowym debiutem

W 1959 roku King miał jedenaście, a następnie dwanaście lat. Oficjalna biografia podaje, że urodził się w 1947 roku i w wieku jedenastu lat wrócił z rodziną do Durham. Jego pierwszą zawodową sprzedażą opowiadania było dopiero „The Glass Floor”, przyjęte przez „Startling Mystery Stories” w 1967 roku. Biografia na oficjalnej stronie autora.

Redakcyjnie można potraktować projekt skrótów jako ślad nauki obchodzenia się z cudzą fabułą: wyboru wydarzeń, porządkowania akcji i ograniczania objętości. Jest to interpretacja charakteru przedsięwzięcia, a nie ocena zachowanego tekstu ani potwierdzona wypowiedź Kinga o jego zamiarach.

Gdzie przeczytać tekst? Wydania i przekłady

Przywołane źródła nie wskazują dostępnego pełnego tekstu, potwierdzonego polskiego przekładu ani audiobooka. Nie mamy również udokumentowanego osobnego wydania brytyjskiego. Angielski tytuł pozostaje podstawowym oznaczeniem bibliograficznym; nie nadajemy mu pozornego oficjalnego polskiego odpowiednika.

Brak egzemplarza znanego bibliografowi nie dowodzi, że wszystkie kopie zostały zniszczone. Z kolei informacja o reklamie nie wystarcza do podania nakładu, ceny czy wyglądu okładki. Z tego powodu nie zamieszczamy rekonstrukcji fabuły ani sekcji z rzekomym zakończeniem.

Inne ślady najwcześniejszej twórczości

Z tego samego okresu pochodzi „Land of 1,000,000 Years Ago”. Osobne karty „Jumper” i „Rush Call” pozwalają prześledzić inne młodzieńcze próby Kinga związane z „Dave’s Rag”. Warto rozpatrywać każdy z tych tytułów osobno: wiedza o jednym zachowanym utworze nie uzupełnia automatycznie luk dotyczących pozostałych.