Creepshow

Pięć opowieści w komiksowej ramie

„Creepshow” z 1982 roku składa się z pięciu segmentów oraz historii ramowej związanej z chłopcem i czytanym przez niego komiksem. Stephen King napisał scenariusz, a George A. Romero wyreżyserował film. Obaj sięgnęli do tradycji amerykańskich komiksów grozy, w których okrutna puenta często zamieniała ludzką chciwość lub podłość w przyczynę kary.

Poszczególne części noszą tytuły „Father’s Day”, „The Lonesome Death of Jordy Verrill”, „Something to Tide You Over”, „The Crate” i „They’re Creeping Up on You!”. Krótka forma pozwala przechodzić między odmiennymi bohaterami i zagrożeniami, zachowując wspólny ton makabrycznej zabawy.

Opowiadania i historie oryginalne

Dwa segmenty mają literackie pierwowzory: historia Jordy’ego Verrilla wyrasta z „Weeds”, a „The Crate” z opowiadania o tym samym tytule. Pozostałe trzy powstały na potrzeby filmu. „Creepshow” nie jest zatem adaptacją jednego zbioru, choć wykorzystuje wcześniej napisane teksty Kinga.

W poszczególnych historiach pojawiają się rodzinne urazy, pragnienie zemsty, nieostrożny kontakt z czymś obcym i złudne poczucie panowania nad otoczeniem. Scenariusz szybko ustanawia reguły każdej sytuacji. Widz otrzymuje wystarczająco dużo informacji, by rozpoznać konflikt, zanim opowieść skieruje go ku groteskowemu rozwiązaniu.

Jak tekst zmienia się w ożywiony komiks?

Realizacja Romera wykorzystuje mocne kolory, wyraziste kompozycje i przejścia przywołujące komiksowe kadry. Ten sposób obrazowania wpływa na odbiór dialogów i przemocy. Przesada staje się świadomą zasadą, a bohaterowie bywają przedstawiani tak, by ich namiętności i przywary dało się rozpoznać niemal natychmiast.

Scenariusz można więc analizować nie tylko jako zestaw fabuł. Ważne jest również to, jak krótkie sceny przygotowują wizualną puentę i jak rama porządkuje kolejne historie. Komiksowa stylizacja tworzy dystans, ale nie usuwa okrucieństwa wydarzeń; pozwala zestawiać śmiech z odrazą.

King przed kamerą i dalsze powiązania

Pisarz sam zagrał Jordy’ego Verrilla, a jego syn Joe Hill wystąpił jako chłopiec w opowieści ramowej. W obsadzie znaleźli się między innymi Hal Holbrook, Adrienne Barbeau, Leslie Nielsen, Ted Danson, E. G. Marshall i Ed Harris.

Szczegóły produkcji zawiera karta filmu z 1982 roku. Dla porównania warto zestawić jego budowę ze scenariuszem „Cat’s Eye”, gdzie osobne historie spaja wędrówka kota, a nie komiksowa rama.