Blind Willie

„Ślepy Willie” („Blind Willie”) przedstawia człowieka prowadzącego podwójne życie. Willie Shearman codziennie żebrze na ulicach Nowego Jorku, udając niewidomego. Dotychczas radził sobie z policją dzięki łapówkom, ale spotyka funkcjonariusza, wobec którego ta metoda może nie zadziałać. W wersji znanej z „Serc Atlantydów” jego postępowanie wiąże się z krzywdą wyrządzoną wiele lat wcześniej.

Pokuta i podwójne życie

Willie oddziela wygodne życie prywatne od roli, którą odgrywa na ulicy. Codzienna zmiana otoczenia przypomina rytuał: bohater wraca do upokorzenia, choć materialna konieczność nie wyjaśnia całego jego postępowania. Żebranie można tu odczytać jako próbę samodzielnego wymierzenia sobie kary. Pytanie brzmi, czy cierpienie sprawcy potrafi naprawić krzywdę człowieka, którego kiedyś skrzywdził.

Wersja zamieszczona w „Sercach Atlantydów” została przeredagowana i rozbudowana. King powiązał Williego z dzieciństwem Bobby’ego, Carol i Sully’ego. Dlatego wcześniejszego druku w „Antaeus” i późniejszej wersji zbiorowej nie należy traktować jako identycznych tekstów. Czytana po „Małych ludziach w żółtych płaszczach”, historia pokazuje dalszy ciąg przemocy, która dla jej uczestników nie skończyła się wraz z wakacjami.

Publikacja i wydania

Pierwodruk anglojęzyczny: „Antaeus”, październik 1994.

Utwór można znaleźć w zbiorze „Serca Atlantydów” („Hearts in Atlantis”), wydanym w oryginale we wrześniu 1999 roku. Data zbioru anglojęzycznego nie oznacza daty polskiego przekładu.

Powiązane lektury

Przeczytaj o utworze „Low Men in Yellow Coats”.