Przejdź do treści
Przejdź do treści
Znalezione nie kradzione
Okładka wydania amerykańskiego, materiały prasowe Simon & Schuster

Powieść, 2015

Znalezione nie kradzione

Powieść kryminalna Stephena Kinga z 2015 roku, drugi tom trylogii o detektywie Billu Hodgesie. Czytelnik z obsesją na punkcie pisarza zabija go, a po latach skradzione zeszyty i pieniądze znajduje chłopiec.

Tytuł oryginalny
Finders Keepers
Rodzaj
Powieść
Pierwsze wydanie
Scribner, 2 czerwca 2015
Cykl i tematy
Bill Hodges
ISBN oryginału
978-1-5011-0007-9

Opis

„Znalezione nie kradzione” („Finders Keepers”) to drugi tom trylogii o Billu Hodgesie, po „Panu Mercedesie”. Akcja zaczyna się w 1978 roku od włamania do domu Johna Rothsteina, pisarza żyjącego w odosobnieniu, który od dziesięcioleci nie wydał żadnej książki, choć stworzył znanego bohatera, Jimmy’ego Golda. Morris Bellamy, czytelnik z obsesją na punkcie Rothsteina, jest wściekły: pisarz przestał publikować, a Jimmy Gold, z natury nonkonformista, sprzedał się dla kariery w reklamie. Bellamy zabija Rothsteina i opróżnia jego sejf z pieniędzy oraz zeszytów, w których jest co najmniej jedna nieznana powieść o Goldzie. Ukrywa łup, a później trafia do więzienia za inne przestępstwo.

Dalszy opis fabuły (spoilery)

Po latach pieniądze i zeszyty znajduje chłopiec, Pete Saubers. Jest synem jednej z ofiar Pana Mercedesa. Kiedy Bellamy po trzydziestu pięciu latach wychodzi z więzienia, Hodges, Holly Gibney i Jerome Robinson muszą ocalić chłopca i jego rodzinę przed mściwym przestępcą. Według opisu na oficjalnym serwisie Kinga motyw czytelnika, którego obsesja na punkcie pisarza staje się niebezpieczna, nie pojawiał się u autora od czasu „Misery”.

Czytelnik, który rości sobie prawo do autora

Morris traktuje losy Jimmy’ego Golda jak osobistą własność. Rozczarowanie książką staje się dla niego usprawiedliwieniem przemocy wobec pisarza. Zestawienie jego obsesji z odkryciem rękopisów przez Pete’a pozwala pytać, czym różni się miłość do literatury od potrzeby kontrolowania jej twórcy. Pieniądze i zeszyty mają dla bohaterów różną wartość, dlatego ten sam schowek uruchamia kilka odmiennych konfliktów.

Miejsce w trylogii Billa Hodgesa

Kolejność lektury to „Pan Mercedes”, „Znalezione nie kradzione” i „Koniec warty”. Druga część poświęca dużo miejsca nowej sprawie, ale los rodziny Pete’a wyrasta z wydarzeń pierwszego tomu. Znajomość początku cyklu pomaga też śledzić relacje Billa, Holly i Jerome’a. Powieść można zestawić z „Misery” jako kolejną historię o niebezpiecznym czytelniku, pamiętając o innej konstrukcji intrygi. Amerykański Scribner wydał „Finders Keepers” 2 czerwca 2015 roku.

Zobacz także: Koniec warty.

Miejsca i postacie

Nagrody i nominacje

RokNagrodaWynik
2016Nagroda Locusa za najlepszą powieść fantasynominacja

Ciekawostki

  • Okładkę książki ujawniono na oficjalnej stronie Kinga 30 stycznia 2015 roku, a fragment książki ukazał się w numerze „Entertainment Weekly” z 15 maja 2015 roku.

    Źródło: Wikipedia (en): Finders Keepers (King novel)

  • Polskie wydanie ukazało się w 2015 roku nakładem wydawnictwa Albatros.

    Źródło: Wikipedia (pl): Znalezione nie kradzione

  • Janet Maslin z „The New York Times” uznała, że książka bardzo przypomina środkowy tom trylogii, ale mimo to wciąga. Pochwaliła przeskoki między okresami i ujmującą trójkę śledczych z „Pana Mercedesa”.

    Źródło: Wikipedia (en): Finders Keepers (King novel)

  • Nick Romeo z „The Boston Globe” był bardziej krytyczny: wytknął dość dziwaczną fabułę i uznał, że głębsze tematy o sile literatury wydają się nieco doklejone do historii pełnej napięcia.

    Źródło: Wikipedia (en): Finders Keepers (King novel)

Wybierz, na co się zgadzasz. Odmowa nie blokuje czytania portalu. Zgodę możesz później wycofać przyciskiem „Ustawienia cookies”.

Przeczytaj politykę prywatności

Dostępność i czytelność

Dostosuj sposób wyświetlania portalu do swoich potrzeb.

Uwzględniamy także systemowe ograniczenie ruchu. Klawisz Tab przenosi między elementami, Enter je uruchamia, a Escape zamyka ten panel. Całą stronę możesz powiększyć w przeglądarce.

Wybór zapisujemy tylko w tej przeglądarce, bez przesyłania go do zewnętrznych usług.