Wielki marsz

„Wielki marsz” był pierwszą powieścią, którą King napisał, choć nie pierwszą, którą wydał. Zaczął nad nim pracować w latach 1966–1967, na pierwszym roku studiów na Uniwersytecie Maine, mniej więcej osiem lat przed ukazaniem się „Carrie”, swojej debiutanckiej powieści z 1974 roku. Książka trafiła do druku w lipcu 1979 roku nakładem New American Library, podpisana pseudonimem Richard Bachman. W 1985 roku weszła do zbiorczego tomu „The Bachman Books”, a od tamtej pory kilka razy ją wznawiano, zarówno w miękkiej, jak i w twardej oprawie.

W Polsce powieść wydało po raz pierwszy w 1992 roku wydawnictwo CIA-Books, w przekładzie Romany Kolarzowej. Od 1999 roku „Wielki marsz” ukazuje się nakładem Prószyńskiego i S-ki w tłumaczeniu Pawła Korombela. Kolejne wydania tego przekładu wychodziły między innymi w latach 2007, 2011, 2017 i 2025, a w 2018 roku ukazał się także audiobook.

Heidi Strengell nazywa „Wielki marsz” powieścią naturalistyczną i zwraca uwagę na to, jak King przez swoich bohaterów pokazuje ludzką naturę. Uważa też książkę za jedną z jego najbardziej pesymistycznych. W podobnym duchu pisał Douglas Winter, który widział w niej najbardziej przesycone rozpaczą dzieło Kinga i ponure, fantastycznonaukowe zwierciadło współczesnej Ameryki. James Smythe z „Guardiana” łączy powieść z wojną w Wietnamie: wskazuje na pobór transmitowany przez telewizję, grozę patrzenia na śmierć świeżo poznanych przyjaciół i pozorny brak jakiegokolwiek powodu, dla którego to wszystko się dzieje. Polityczne tło powieść zarysowuje we wzmiankach o alternatywnej przeszłości, która miała doprowadzić do dyktatury: III Rzesza zbombardowała w niej Wschodnie Wybrzeże, a niemiecką bazę nuklearną w Santiago zniszczono.

W 2000 roku Amerykańskie Stowarzyszenie Bibliotek umieściło „Wielki marsz” wśród stu najlepszych książek dla nastoletnich czytelników wydanych w latach 1966–2000. W 1988 roku reżyserię ekranizacji proponowano George’owi A. Romero, ale ten projekt nie doszedł do skutku. W 2007 roku prawa miał Frank Darabont, który zapowiadał, że kiedyś się za to weźmie, i planował niskobudżetowy film, „dziwny, egzystencjalny i bardzo kameralny”. W kwietniu 2018 roku New Line Cinema ogłosiło adaptację, ponieważ prawa Darabonta wygasły, a scenariusz miał napisać i film współprodukować James Vanderbilt. 21 maja 2019 roku reżyserem ogłoszono André Øvredala, ale 28 listopada 2023 roku zastąpił go Francis Lawrence, a prawa przeszły do Lionsgate. Premiera filmu odbyła się 19 września 2025 roku. Raya zagrał Cooper Hoffman, McVriesa – David Jonsson, a Majora – Mark Hamill.