Wielki marsz

„Wielki marsz” (The Long Walk) to film Francisa Lawrence’a według scenariusza JT Mollnera, oparty na powieści Stephena Kinga z 1979 roku. Rola Raya Garraty’ego przypadła Cooperowi Hoffmanowi, a Petera McVriesa zagrał David Jonsson.

Akcja toczy się w alternatywnym XX wieku. Stany Zjednoczone są totalitarnym reżimem wojskowym po wyniszczającej wojnie domowej, a kraj pogrąża się w głębokiej depresji gospodarczej. Reżim organizuje coroczne wydarzenie, Wielki Marsz, które ma budzić patriotyzm i etos pracy wśród biednych. Pięćdziesięciu nastolatków, po jednym z każdego stanu, losuje się spośród chłopców, którzy zgłosili się dobrowolnie. Dostają wodę i racje, a pod eskortą uzbrojonych żołnierzy, którzy też transmitują wydarzenie, muszą bez przerwy iść przez setki mil.

Każdy, kto zwolni poniżej 3 mil (4,8 km) na godzinę albo się zatrzyma, dostaje do trzech ostrzeżeń, a potem „dostaje swój bilet”, czyli zostaje stracony. Marsz kończy się, gdy zostaje tylko jeden uczestnik. Zwycięzca dostaje dużą nagrodę pieniężną i spełnienie jednego życzenia. Zgłoszenie jest formalnie dobrowolne, ale niemal wszyscy uprawnieni chłopcy robią to co roku, licząc na poprawę losu swoich rodzin.

Ray Garraty reprezentuje stan Maine. Matka Ginnie podwozi go na linię startu niedaleko granicy z Kanadą i błaga, by się wycofał, choć termin już minął. Ray odmawia i poznaje pozostałych uczestników, wśród nich Petera McVriesa, Billy’ego Stebbinsa, Arthura Bakera, Collie’ego Parkera, Gary’ego Barkovitcha, Hanka Olsona i Richarda Harknessa. Marsz rozpoczyna tajemniczy Major, nadzorujący oddziały śmierci reżimu, który od czasu do czasu pozdrawia chłopców idących na południe.

W filmie wystąpili też Josh Hamilton i Judy Greer jako rodzice Raya oraz Mark Hamill jako Major. Zdjęcia zrobił Jo Willems, a muzykę skomponował Jeremiah Fraites.